Όζοι του θυρεοειδούς: Συμπτώματα που πρέπει να μας στείλουν στον γιατρό

Οι όζοι του θυρεοειδούς αδένα θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ως «σιωπηλή πάθηση», αφού στην πλειονότητά τους δεν προκαλούν συμπτώματα. Έτσι, μπορεί κάποιος να έχει όζο, αλλά να μην το γνωρίζει. Μάλιστα, συνήθως οι όζοι εντοπίζονται τυχαία κατά την ψηλάφηση του τραχήλου σε μια εξέταση στον γιατρό, σε κάποια απεικονιστική εξέταση που διερευνά ενδεχομένως κάποιο άλλο πρόβλημα ή μετά από συστηματική παρατήρηση από τον ίδιο τον ασθενή. Όταν τα συμπτώματα κάνουν την εμφάνισή τους, αυτό σημαίνει πως ο όζος έχει μεγαλώσει αρκετά.

Ο όζος είναι μια μάζα που αναπτύσσεται στον θυρεοειδή αδένα. Θεωρείται κοινή πάθηση και στην συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων χαρακτηρίζεται από καλοήθεια. Η μάζα αυτή μπορεί να είναι στέρεα ή γεμάτη με υγρό. Μπορεί επίσης να κάνει την εμφάνισή της μεμονωμένα ή να αποτελεί μέρος ενός συμπλέγματος όζων.

Οι όζοι του θυρεοειδούς κατηγοριοποιούνται σε τρεις κατηγορίες με κριτήριο την παραγωγή ή μη θυρεοειδικών ορμονών: στους ψυχρούς, που δεν παράγουν θυρεοειδικές ορμόνες, στους χλιαρούς, που δρουν όπως και τα φυσιολογικά θυρεοειδικά κύτταρα και στους θερμούς, που παράγουν θυρεοειδικές ορμόνες σε υπερβολικά μεγάλες ποσότητες.

Ποια συμπτώματα πρέπει να μας οδηγήσουν στον γιατρό;

Παρατηρήσατε ή ψηλαφήσατε μια διόγκωση στη βάση του λαιμού σας; Διαπιστώσατε μια διόγκωση των λεμφαδένων του; Δυσκολεύεστε να καταπιείτε; Χάνετε βάρος, παρότι τρώτε κανονικά; Διαπιστώνετε δυσκολία στην κατάποση ή ακόμα και στην αναπνοή; Αισθάνεστε πόνο στον λαιμό; Έχετε την αίσθηση ότι κάτι σας πιέζει στην περιοχή του λαιμού; Έχετε επίμονη βραχνάδα; Όλα αυτά τα σημάδια παραπέμπουν στην πιθανή ύπαρξη όζου ή όζων στον θυρεοειδή αδένα και πρέπει να σας στείλουν άμεσα στον γιατρό.

Μάλιστα, στην περίπτωση ενός θερμού όζου, οπότε έχουμε παραγωγή υπερβολικών ποσοτήτων θυρεοειδικών ορμονών, ο ασθενής εμφανίζει συμπτωματολογία υπερθυρεοειδισμού, που περιλαμβάνει ανεξήγητη απώλεια βάρους, ταχυκαρδίες, μυϊκή αδυναμία, νευρικότητα ή ευερεθιστότητα και διαταραχές ύπνου.

Πώς αντιμετωπίζονται οι Όζοι του θυρεοειδούς

Το μέγεθος του όζου ή των όζων, η κυτταρολογική τους ανάλυση, η σοβαρότητα των συμπτωμάτων, ο αντίκτυπός τους στη λειτουργικότητα του ατόμου και η ύπαρξη ψηλαφητών λεμφαδένων είναι τα κριτήρια βάσει των οποίων θα αποφασισθεί η χειρουργική αντιμετώπιση της εν λόγω πάθησης. Στις περιπτώσεις που ένας καλοήθης όζος δεν έχει συμπτώματα και δεν προκαλεί προβλήματα, μπορεί να χρειαστεί μόνο συστηματική παρακολούθησή του, αλλά και περιστασιακές βιοψίες, ώστε να αποκλειστεί η εξέλιξή του σε καρκινικό, κάτι που συμβαίνει σπάνια.

Αν οι όζοι του θυρεοειδούς είναι τόσο μεγάλοι που πιέζουν την τραχεία και τον οισοφάγο και δημιουργούν προβλήματα, η χειρουργική οδός είναι η ενδεδειγμένη. Επίσης στην περίπτωση που η φαρμακευτική αγωγή με αντιθυρεοειδικά φάρμακα δεν είναι ανεκτή από τον ασθενή ή δεν μπορεί να αποτρέψει την μεγέθυνση του όζου, τότε προκρίνεται η χειρουργική προσέγγιση. Αυτό συμβαίνει επίσης και όταν ο ασθενής αρνείται να λάβει ραδιενεργό ιώδιο ως μέσο θεραπείας, το οποίο συνήθως χρησιμοποιείται στις περιπτώσεις των θερμών όζων που παράγουν μεγάλες ποσότητες θυρεοειδικών ορμονών.Το χειρουργείο είναι τέλος μονόδρομος και στις σπάνιες περιπτώσεις που οι όζοι είναι καρκινικοί.

Η επιλογή εξειδικευμένου χειρουργού ενδοκρινών αδένων είναι καταλυτικής σημασίας για την αποτελεσματική αντιμετώπιση των όζων που χρήζουν χειρουργικής θεραπείας, γι’ αυτό και πρέπει να γίνεται προσεκτικά.